Η εκδίκαση της υπόθεσης revenge porn με θύμα την Ιωάννα Τούνη θα συνεχιστεί στις 28 Νοεμβρίου ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης και η γνωστή influencer ξέσπασε μέσα από ένα βίντεο.
Συγκεκριμένα ανέφερε: «Χθες ξεκίνησε επιτέλους το δικαστήριο που προσμονώ και περιμένω με αγωνία από το 2017! Μετά από αναβολές, οι κατηγορούμενοι αυτή τη φορά παρουσιάστηκαν. Όμως, αντί για μια στάλα μεταμέλειας, είχαν το θράσος να δηλώσουν πως εκείνοι είναι τα “θύματα”… Τα “θύματα” του διασυρμού, που εγώ βίωσα. Της παράνομης μαγνητοσκόπησης, της διάδοσης, της δημόσιας ταπείνωσης, του ψυχικού «βιασμού» & της κατάρρευσης που ένιωσα όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό το βίντεο με έχει στιγματίσει ανεπανόρθωτα! Παρόλα αυτά δεν ζητάω εκδίκηση, ζητάω δικαιοσύνη. Ζητάω παραδειγματική τιμωρία! Γιατί μόνο έτσι μπορεί να σταλεί ένα μήνυμα: Ότι η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής είναι έγκλημα και καμία γυναίκα -κανένας άνθρωπος- δεν πρέπει να το βιώσει ποτέ ξανά. Μετά από 8 χρόνια, συνεχίζω να στέκομαι όρθια. Και αυτή τη φορά, δεν θα σωπάσω».
Και εξηγεί τους λόγους που ζήτησε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών και τονίζει ότι θέλει «να αποκατασταθεί η αλήθεια, στη μνήμη της μαμάς μου, που έφυγε άδικα από αυτόν τον κόσμο, από τη θλίψη και τον καημό της και με τη σκέψη πως η κόρη της έχει ατιμαστεί και έχει αδικηθεί με αυτόν τον τρόπο».
Και πρόσθεσε: «Λοιπόν, κάνω αυτό το βίντεο για να απαντήσω στα εκατοντάδες, ενδεχομένως και χιλιάδες μηνύματα που έχω λάβει από χθες και κυρίως από γυναίκες, πράγμα που με χαροποιεί πάρα πολύ. Μηνύματα γεμάτα αγάπη και στήριξη, τα οποία μου έδωσαν τεράστια δύναμη και με συγκίνησαν. Δυστυχώς, δεν έχω τον χρόνο να απαντήσω σε όλα αυτά ξεχωριστά, αλλά σας ευχαριστώ από καρδιάς. Χθες βρέθηκα για ακόμη μία φορά στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης και, μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια αναμονής, επιτέλους ξεκίνησε, όντως ξεκίνησε, η δίκη που περίμενα. Μία δίκη για revenge porn, ή όπως αποκαλείται νομικά, για την παράνομη μαγνητοσκόπηση χωρίς τη συγκατάθεσή μου και χωρίς τη γνώση μου, προσωπικών ερωτικών στιγμών, οι οποίες διέρρευσαν παντού, σε όλη την Ελλάδα, και αναρτήθηκαν σε πορνογραφικά sites και σε κάθε είδους μέσα. Σίγουρα οι περισσότερες από εσάς θυμάστε για ποιο πράγμα μιλάω. Μέχρι σήμερα λοιπόν, και παρά το οτιδήποτε ενδεχομένως έχω πετύχει, ο κόσμος με αντιμετωπίζει ως μία κοινή… ως ξεφτιλισμένη ή οτιδήποτε σχετικό. Το βίντεο αυτό μαγνητοσκόπησαν, με τη συναίνεση, ένας άνθρωπος που τότε ήδη γνώριζα πέντε χρόνια, καθώς εργαζόμασταν μαζί, και ο κολλητός του φίλος.
Αυτό που ενδεχομένως μπορεί να μην γνωρίζεις ακόμη είναι ότι οι δύο κατηγορούμενοι εμφανίστηκαν χθες για πρώτη φορά στη δικαστική αίθουσα και δήλωσαν πως είναι τα θύματα. Οι δύο αυτοί άνθρωποι δήλωσαν και ισχυρίστηκαν θρασύτατα ότι είναι τα θύματα σε μια υπόθεση και έναν διασυρμό που εγώ βίωσα, ένιωσα και με στιγμάτισε ανεπανόρθωτα.
Ένας διασυρμός που προέκυψε από την παράνομη μαγνητοσκόπηση από αυτούς, την παράνομη και παρά τη θέλησή μου και τη γνώση μου μαγνητοσκόπηση, την οποία οι ίδιοι διέδωσαν σε τρίτα άτομα. Μια μαγνητοσκόπηση στην οποία φαίνεται να συνευρίσκομαι σεξουαλικά με τον έναν από τους δύο, ενώ ο δεύτερος, ο κολλητός του, τραβάει βίντεο χωρίς να το γνωρίζω, ενώ ο άνθρωπος με τον οποίο βρίσκομαι στην ερωτική πράξη κοιτάει, γελάει, χλευάζει και συνεχίζει κανονικά τη συνουσία. Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, δηλώνουν τα θύματα.
Ωστόσο, δεν θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες για όλη αυτή την υπόθεση που ήδη είναι γνωστή, μιας και πλέον έχει αφεθεί στα χέρια της Δικαιοσύνης. Περιμένω, με κάθε υπομονή, να προχωρήσει η διαδικασία. Έχουν περάσει λοιπόν σχεδόν οκτώ χρόνια από εκείνη τη μέρα. Ήμουν τότε μόλις 23-24 ετών. Θα μπορούσα να είμαι η κόρη σου, η αδελφή σου ή ακόμα κι εσύ. Θα μπορούσα να είναι οποιοσδήποτε στη θέση μου.
Κι όμως, εγώ κατάφερα σήμερα να σταθώ ξανά στα πόδια μου, να προχωρήσω τη ζωή μου, να δουλέψω, να κάνω ένα παιδί. Υπάρχουν όμως κοπέλες που δεν έχουν καταφέρει ποτέ να βγουν από αυτό το τραυματικό γεγονός, ένα γεγονός που μπορεί να τις κατέστρεψε, να τις έκανε να κλειστούν στον εαυτό τους, να αλλάξουν χώρα ή, δυστυχώς, ακόμη και να έδωσαν τέλος στη ζωή τους.
Έχω μιλήσει ξανά για το πόσο τραυματικό είναι ένα τέτοιο γεγονός. Νομίζω ότι ό,τι και να πω για το πώς νιώθει ένα θύμα σε μια τέτοια περίσταση είναι λίγο. Δεν θα μπορέσω με τίποτα να μεταφέρω όλο τον πόνο, την απόλυτη εξαθλίωση και την ατίμωση που περνάει ένα άτομο, μια κοπέλα. Γιατί, καλώς ή κακώς, ζούμε σε μια πατριαρχική κοινωνία, όπου οι γυναίκες είναι αυτές που βρίσκονται στη θέση του απόλυτου ξεπεσμού και της ντροπής, ενώ οι άντρες αντιμετωπίζονται ως «γαμ@τοι».
Δεν ξέρω αν θέλω αυτή τη στιγμή να μιλήσω για τα συναισθήματά μου, γιατί χθες ήμουν ήδη αρκετά φορτισμένη και δεν θέλω να καταλήξω να κλαίω σε αυτό το βίντεο. Το κάνω για έναν άλλο σκοπό. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τον αγώνα αυτόν τον δίνω οκτώ χρόνια μετά, και παρά την τεράστια ψυχική δυσκολία που βιώνω ξανά και ξανά, βλέποντας τους ανθρώπους αυτούς τους δύο, είναι μια πραγματικά εξουθενωτική διαδικασία.
Ο ψυχισμός ενός ανθρώπου δεν έχει να κάνει με το αν είσαι γνωστός, ούτε με την οικονομική σου κατάσταση. Δεν έχει να κάνει με τίποτα από αυτά. Όλοι μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα. Είναι ένας αγώνας που δίνω σήμερα για τον εαυτό μου, για να αποκαταστήσω την τιμή και το όνομά μου. Και παρότι θα είμαι στιγματισμένη για πάντα, και παρότι ξέρω ποια είναι η πραγματικότητα, θέλω να αποκατασταθεί η αλήθεια, στη μνήμη της μαμάς μου, που έφυγε άδικα από αυτόν τον κόσμο, από τη θλίψη και τον καημό της και με τη σκέψη πως η κόρη της έχει ατιμαστεί και έχει αδικηθεί με αυτόν τον τρόπο.
Δείτε όλο το βίντεο:
Για περισσότερα σχετικά άρθρα πατήστε εδώ.
Επισκεφτείτε την σελίδα μας στο instagram.
